συν·έργω

συν-έργω, ἐρῳ. (impf. ὄρᾳ. συνέ- Ἐργον, f. συνέρξω, ao. συνεῖρξα) maintenir - ensemble, σ᾽ οὐ réprimer, arrêter [σύν, Ἐἔργω: υ. συνεργάθω ef συνείργνυμι]. ᾿

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 847 du fac-similé