Grec ancien

σφάκος

σφάκος, ον (ὁ) sauge, plante. ᾿ ΝΣ pr ἡ, όν, égorgé, immolé [αἀ΄. verb: spa Co

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 857 du fac-similé