Grec ancien

σφήξ

σφήξ, ηκός (ὁ) guêpe [p. ἘΡέσπηξ, de Ρέσπη, cf. lat. vespa; sur le chang. Féonnt en Ἐξέσφηξ, d'où σφήξ, cf. σπάω et σφαδάζω, σπόγγος el σφόγγος, etc]:

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 859 du fac-similé