τέτλαθι

τέτλαθι (2 sg. impér. pf.), τετλαίη (3 sg. opt. pf.), vethduev οἵ, τετλήμεναι (inf. pf. épq.), τετλάτω (3 sg. impér.. pf.), τέτληκα (bf.), τετληώς, gén. -ὁτος, fém. τετληῦια ἔβαν. pf.) de πλάω. τέτμημαι, γῇ. αοἱ. et pass, de τέμνω.

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 876 du fac-similé