χιλιιέτης

χιλιιέτης et χιλιιετῆς, ἧς, ἐς, gén. ἐος, de mille ans [χ. ἔτος]. ίλιοι, αι, &, mille : χίλιοι Πελοποννησίων, ic. mille Péloponnésiens; χιλίους καὶ πεν- ταχοσίους, Escan. mille cinq cents, quinze cents; πενταχόσιοι xai χίλιοι. XÉN. m.sign.; τέτταρας πρὸς τοῖς χιλίοις, Luc. mille quatre; collect. au 80. ἵππος χιλίη, Ηρτ. ἵππος χιλία, Χἧν. mille chevaux, c. à d. corps de mille cavaliers; subst. οἱ χίλιοι, les mille, n. de magistrats ἃ Argos, à Agrigente, etc.

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 971 du fac-similé