Grec ancien

ὠκύ·πορος

ὠκύ:πορος, ος, ον, qui 5΄ἄνϑηοθ τρί᾽ ἀθίηθηῦ ᾿᾿ ἰὠ. πείρω; cf. πόρος]. ᾿

Étymologie donnée par l'Abrégé : [ὠ. πείρω; cf. πόρος]

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 989 du fac-similé