ὠνάμην
ὠνάμην, αο. 2 d'évivauar. ὀνίναμαι.
Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 990 du fac-similé
ὠνάμην, αο. 2 d'évivauar. ὀνίναμαι.
Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français (Hachette, 1919), page 990 du fac-similé