succombent

nature
ver
diction
[sykɔ̃b] · 2 syllabes
usage
1 par million de mots
parenté
succomber

Forme principale : succomber

Sens et définitions

Formes fléchies 2

  1. Troisième personne du pluriel du présent de l’indicatif de succomber.
  2. Troisième personne du pluriel du présent du subjonctif de succomber.

Conjugaison

Conjugaison du verbe succomber

Indicatif

Présent

  1. je succombe
  2. tu succombes
  3. il succombe
  4. nous succombons
  5. vous succombez
  6. ils succombent

Imparfait

  1. je succombais
  2. tu succombais
  3. il succombait
  4. nous succombions
  5. vous succombiez
  6. ils succombaient

Passé simple

  1. je succombai
  2. tu succombas
  3. il succomba
  4. nous succombâmes
  5. vous succombâtes
  6. ils succombèrent

Futur simple

  1. je succomberai
  2. tu succomberas
  3. il succombera
  4. nous succomberons
  5. vous succomberez
  6. ils succomberont

Passé composé

  1. j'ai succombé
  2. tu as succombé
  3. il a succombé
  4. nous avons succombé
  5. vous avez succombé
  6. ils ont succombé

Plus-que-parfait

  1. j'avais succombé
  2. tu avais succombé
  3. il avait succombé
  4. nous avions succombé
  5. vous aviez succombé
  6. ils avaient succombé

Passé antérieur

  1. j'eus succombé
  2. tu eus succombé
  3. il eut succombé
  4. nous eûmes succombé
  5. vous eûtes succombé
  6. ils eurent succombé

Futur antérieur

  1. j'aurai succombé
  2. tu auras succombé
  3. il aura succombé
  4. nous aurons succombé
  5. vous aurez succombé
  6. ils auront succombé

Subjonctif

Présent

  1. je succombe
  2. tu succombes
  3. il succombe
  4. nous succombions
  5. vous succombiez
  6. ils succombent

Imparfait

  1. je succombasse
  2. tu succombasses
  3. il succombât
  4. nous succombassions
  5. vous succombassiez
  6. ils succombassent

Passé

  1. j'aie succombé
  2. tu aies succombé
  3. il ait succombé
  4. nous ayons succombé
  5. vous ayez succombé
  6. ils aient succombé

Plus-que-parfait

  1. j'eusse succombé
  2. tu eusses succombé
  3. il eût succombé
  4. nous eussions succombé
  5. vous eussiez succombé
  6. ils eussent succombé

Conditionnel

Présent

  1. je succomberais
  2. tu succomberais
  3. il succomberait
  4. nous succomberions
  5. vous succomberiez
  6. ils succomberaient

Passé

  1. j'aurais succombé
  2. tu aurais succombé
  3. il aurait succombé
  4. nous aurions succombé
  5. vous auriez succombé
  6. ils auraient succombé

Impératif

Présent

  1. succombe
  2. succombons
  3. succombez

Passé

  1. aie succombé
  2. ayons succombé
  3. ayez succombé

Formes impersonnelles

Infinitif présent
succomber
Participe présent
succombant
Participe passé
succombé

Citation

Il n'est pas honteux à l'homme de succomber sous la douleur, et il lui est honteux de succomber sous le plaisir
Blaise Pascal, Pens. div. 47, édit. FAUGÈRE.

Famille morphologique

succomber

Prononciation

Sources

Les définitions et étymologies proviennent du Wiktionnaire et sont diffusées sous CC BY-SA 4.0. Elles ont été normalisées et restructurées par sens, sans réécriture du texte. Consulter l'entrée « succombent » du Wiktionnaire.

Retour au dictionnaire